აღწერილობა: მრავალწლიანი ბალახოვანი მცენარეა, რომელიც აღწევს 80-დან 150 სმ-მდე სიმაღლეს, მისი ფესვები სქელი, ჰორიზონტალურია, ფესვების ყელთან წამოსული ღერო დატოტვილია, ფოთლები კენტფრთათული აქვს, ფოთლის ყუნწის ფუძესთან შუბისებრი თანაფოთლების. ფოთოლი 5-10 წყვილ ფოთოლაკს შეიცავს. ყვავილები ღია მოცისფრო ან ღია მოიისფრო, ზოგჯერ თეთრია, შეკრებილია მტევნებად ფოთლების იღლიებში. ღეროები გლუვი, პრიალაა და გამოდიან გრძელი მხოხავი ფესურებიდან.

ლათინური დასახელება: Senecio.

გავრცელება: ხარობს მაღალტყიან სარტყელში სუბალპურ მდელოებამდე, ტყის მდელოებზე, ბუჩქნარებში, წიფელას გამეჩხერებული ტყის ნაპირებზე.

სამკურნალო ნედლეული: სამკურნალო ნედლეულად იყენებენ ფესვებსა და ფოთლებს, ამზადებენ შემოდგომაზე, ფესვები საჭიროა ჩქარა გაირეცხოს და გაშრეს ჰაერზე.

ქიმიური შემადგენლობა: ხბოშუბლას მცენარე შეიცავს სხვადასხვა ალკალოიდს.

გამოყენება: ხბოშუბლის ფესვების გამონახარშს იყენებენ კუჭისა და ნაწლავების მწვავე სპაზმების, გაზების დაგროვების, კუჭის წყლულოვანი ან თორმეტგოჯა ნაწლავის დაავადებების გართულებების დროს, ბრონქიალური ასთმისა და სტენოკარდიის დროს.

© საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ქუთაისის სამეცნიერო ცენტრი. 2003.