ავტორები English 3 4 Русский *
1.  არყი
2.  კუნელი
3.  დიდგულა
4.  კაკალი
5.  მუხა
6.  მაყვალი
7.  მარწყვი
8.  ლეღვი
9.  ჭინჭარი
10. ხბოშუბლა
11. წყავი
12. ცაცხვი
13. ღვია
14. თავკომბალა
15. ქაცვი
16. ბაბუაწვერა
17. შავი მურყანი
18. ფითრი
19. მრავალძარღვა
20. აბზინდა
21. ცირცელი
22. ფიჭვი
23. მატიტელა
24. ფშნის ეკალი
25. უნაბი
26. კამა
27. შვიტა
28. ხურმა
29. ვარდკაჭაჭა
30. ბეგქონდარა
31. ორკბილა
32. მოცვი
33. ქრისტესისხლა
34. ასკილი
35. ღოლო

აღწერილობა: მრავალწლიანი ბალახოვანი მცენარეა, ფესურა მოკლეა, სქელი, ვერტიკალური, ყოველი მხრიდან წვრილი ფუნჯა ფესვებით, ფოთლები ქმნიან როზეტს, რომლის ცენტრიდან ამოდის უფოთლო საყვავილე ღერო, ყვავილები თავთავისებურ ყვავილედშია შეკრებილი, ფოთლები ყუნწიანია, ფართო კვერცხისებრი ან ფართო ელიფსური, კიდემთლიანი შიშველი ან სუსტად შებუსული, სიგრძით 12 სმ, 3-9 რკალისიებრი გრძივი ძარღვით, ყვავილები თავთავში წვრილია, შეუმჩნეველი.

ნაყოფი კვერცხისებრი მრავალთესლიანი კოლოფია, წვრილი წახნაგოვანი თესლით.

ლათინური დასახელება: Plantago major.

გავრცელება: იმერეთში გავრცელებულია ყველგან, კოლხეთის დაბლობიდან დაწყებული სუბალპურ მდელოების ჩათვლით. ნედლეულის რესურსები მნიშვნელოვანია.

სამკურნალო ნედლეული: სამკურნალო ნედლეულს წარმოადგენს ფოთლები და ფესვები.

ქიმიური შემადგენლობა: მრავალძარღვას ფოთლები და ფესვები შეიცავს მთრიმლავ ნივთიერებებს, ვიტამინებს, ფიტოანციდებს.

გამოყენება: ხალხურ მედიცინაში მრავალძარღვას ფართოდ იყენებენ კუჭისა და ნაწლავების დაავადებებისას, კოლიტების დროს, საჭმლის მონელების სისტემის ქრონიკული დარღვევებისას, წარმატებით გამოიყენება ნედლი და გამხმარი ფოთლები ფურუნკულების, განგრონოზული წყლულების სამკურნალოდ და კომპრესების სახით. ქრონიკული ფაღარათისა და კუჭის კატარის დროს იყენებენ მრავალძარღვას დაფქვილ თესლს.

 

 

© საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ქუთაისის სამეცნიერო ცენტრი. 2003.