აღწერილობა: მარადმწვანე წიწვიანი ხეა სიმაღლით 40 მ-მდე, სწორი ტანით, კონუსისებრი ან მომრგვალებული ვარჯით. ქერქი მუქი-წითელი ფერისაა, ტოტებზე მოყვითალო კვირტები მოგრძო-კვერცისებრია, წამახვილებული, ფისოვანი, წიწვები წყვილწვილადაა განლაგებული, მონაცრისფრო-მწვანეა, ოდნავ მორკალული, ყლორტებზე 2-3 წელი ჩერდება. მამრობითი გირჩები მრავალრიცხოვანია, ყვითელი, შეკრებილია მიმდებარე ყლორტის ფუძესთან, მდედრობითი-მოწითალოა, ცალკეულად ან 2-3 იმავე ყლორტების წვეროებშია. გირჩები 18 თვის მანძილზე მწიფდება, მოგრძო-კვერცხისებრი ფორმისაა, ნაცრისფერი, ფრთიანი თესლებით.

ლათინური დასახელება: Pinus silvestris.

გავრცელება: იმერეთში ძირითადად იზრდება საშუალო მთიან სარტყელში და მდინარეების-რიონის, ცხენისწყლის და ხანისწყლის ბასეინის ქვიან ხევებში.

სამკურნალო ნედლეული: ფიჭვი იძლევა რიგ ფასოვან პროდუქტებს, რომელსაც იყენებენ მედიცინაში: გირჩებს, წიწვებს, ზეთს, ჩვეულებრივ ტერპენტინს, ფიჭვის ფისს ან კანიფოლს, სკიპიდარს, ხის ძმარს, ფიჭვის კუპრს, ეთერზეთს.

ქიმიური შემადგენლობა: ფიჭვის წიწვები მდიდარია C-ვიტამინით, განსაკუთრებით ზამთარში, არის მასში კაროტინი და ფიტოანციდები.

გამოყენება: ფიჭვის პრეპარატებს ფართოდ იყენებენ მედიცინაში. ფიჭვის წიწვებს ხმარობენ როგორც ამოსახველებელ საშუალებას, იყენებენ ვიტამინურ ნედლეულად, ინფექციური დაავადებების და ჭრილობების მკურნალობისათვის, წიწვების ექსტრაქტს უნიშნავენ გამამაგრებელ აბაზანებში. ფიჭვის ეთერზეთი გამოიყენება რევმატული ტკივილებისას შესაზელად და სასუნთქი გზების დაზიანების დროს ჩასასუნთქად, სკიპიდარს იყენებენ რევმატიზმების დროს და აგრეთვე ანტიპარაზიტულ საშუალებად.

© საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ქუთაისის სამეცნიერო ცენტრი. 2003.