ავტორები English 3 4 Русский *
1.  არყი
2.  კუნელი
3.  დიდგულა
4.  კაკალი
5.  მუხა
6.  მაყვალი
7.  მარწყვი
8.  ლეღვი
9.  ჭინჭარი
10. ხბოშუბლა
11. წყავი
12. ცაცხვი
13. ღვია
14. თავკომბალა
15. ქაცვი
16. ბაბუაწვერა
17. შავი მურყანი
18. ფითრი
19. მრავალძარღვა
20. აბზინდა
21. ცირცელი
22. ფიჭვი
23. მატიტელა
24. ფშნის ეკალი
25. უნაბი
26. კამა
27. შვიტა
28. ხურმა
29. ვარდკაჭაჭა
30. ბეგქონდარა
31. ორკბილა
32. მოცვი
33. ქრისტესისხლა
34. ასკილი
35. ღოლო

აღწერილობა: ბუჩქოვანი მცენარეა დატოტვილი ეკლიანი ღეროებით, ეკლები მაგარია, ნამგლისებური, ყლორტები მწვანეა, ღეროები რუხი-მოწითალო ქერქით. კენტფრთართელი ფოთლები მწვანე, ზოგჯერ მთავარი ღერძის გასწვრივ მოკლე, იშვიათი ბეწვებით, ყვავილები მარტოულია, თეთრი, მქსალი-ვარდისფერი ან ვარდისფერი, ნაყოფი კენკრისებურია, ცრუ, წვნიანი, სხვადასხვა ფორმისა, იშვიათად მრგვალი, ღია ან მუქი-წითელი ფერის, ნაყოფის შიგა კედლები მოფენილია მრავალრიცხოვანი ჯაგრისებური ბუსუსებით, რომელთა შორის მოთავსებულია მრავალი მკვრივი ნაყოფი – კაკალი.

ლათინური დასახელება: .

გავრცელება: იმერეთში გვხვდება ასკილის რამდენიმე სახეობა

სამკურნალო ნედლეული: ნაყოფები

ქიმიური შემადგენლობა: შეიცავს C, A და B2 ვიტამინებს, არის შაქრების მნიშვნელოვანი რაოდენობა, ლიმონმჟავა, მთრიმლავი ნივთიერებები.

გამოყენება: ხალხში უხსოვანი დროიდან გამოიყენება ასკილის ნაყოფები სხვადასხვა დაავადებათა სამკურნალოდ და გამამაგრებელ საშუალებად, ასკილი გამოიყენება აგრეთვე როგორც ვიტამინური და ნაღველმდენი მცენარე, მისი ნაყოფებიდან ამზადებენ ექსტრაქტებს, პოლივიტამინურ ჩაის და ნაყენებს.

 

 

 

© საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ქუთაისის სამეცნიერო ცენტრი. 2003.