აღწერილობა: მრავალწლიანი მცენარეა, ფოთლები დიდი, კვერცხისებრ-გულისებრია, ღეროები სიმაღლით 50-100 სმ-ს აღწევს. ყვავილები წვრილი, მწვანე, ერთსაფარიანი, შეკრებილია უბეებში თავთავისებრ ყვავილედებად. ფოთლები დაფარულია მსუსხავი ბუსუსებით და ხაოებით, რომლებიც დამსხვრევისას და შეხებისას წვრილი ბოლოთი აზიანებენ კანს, გამოყოფენ მომწამვლელ სითხეს, რომელიც იწვევს მწარე ტკივილს, ქავილს, და მსუბუქ ანთებით პროცესს.

ლათინური დასახელება: Vurtica dioica.

გავრცელება: იმერეთში იზრდება ყველგან, კოლხეთის დაბლობიდან დაწყებული სუბალპურ მდელოებამდე, ხშირად გვხვდება საცხოვრებელი სახლის ახლოს, გზის ნაპირებზე და ბაღჩებში, შესაძლებელია სამრეწველო მიზნით დამზადება.

სამკურნალო ნედლეული. ჯინჭარის ფოთლები

ქიმიური შემადგენლობა: ფოთლები შეიცავს გალის მჟავას, გუმფისს, მთრიმლავ და ცილოვან ნივთიერებებს, ჭიანჭველმჟავას, ქლოროფილს, C-ვიტამინს, კაროტინს ვიტვამინ K-ს.

გამოყენება: ჯინჭრის ნაყენს იყენებენ ფილტვების დაავადებისას, ანთებისას, კატარის და კუჭის წყლულის დროს, აგრეთვე როგორც პოლივიტამინურ და გამამაგრილებელ საშუალებას.

© საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ქუთაისის სამეცნიერო ცენტრი. 2003.